Zaćma – jak wygląda wizyta kwalifikacyjna?

Na zaćmę chorują głównie osoby starsze. Pojawiające się w jej przebiegu zmiany w obrębie soczewki oka są w większości przypadków związane z procesami fizjologicznymi wynikającymi ze starzenia się organizmu. W związku z zaburzeniami przemiany materii w soczewce, struktura traci naturalną dla siebie przejrzystość i elastyczność, a na jej powierzchni pojawiają się obszary zmętniałe. Taki stan prowadzi do pogorszenia ostrości widzenia, a w wielu przypadkach nawet do całkowitej utraty wzroku. Ponieważ zaćma znacznie obniża komfort życia, chorzy szukają dla siebie pomocy. Jedyną skuteczną metodą wyleczenia zaćmy jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego. Jest on wykonywany w trybie ambulatoryjnym w zakresie tzw. chirurgii jednego dnia. Efekty widoczne są niemal natychmiast, a pacjent może opuścić klinikę już po kilku godzinach. Zabieg polega na usunięciu z oka zmętniałej soczewki i zastąpieniu jej specjalnie przygotowanym implantem wewnątrzgałkowym. Operacja jest całkowicie bezbolesna i trwa zaledwie kilkanaście do kilkudziesięciu minut. Zanim pacjent zostanie skierowany na operację konieczne jest przeprowadzenie kilku badań. Jak wygląda wizyta kwalifikacyjna przez usunięciem katarakty?

Wywiad medyczny
Pierwsza część wizyty kwalifikacyjnej to wywiad medyczny. Pacjent zostanie poproszony o w miarę szczegółowe opisanie swoich dolegliwości oraz podanie informacji dotyczących ogólnego stanu zdrowia. Lekarz najprawdopodobniej zapyta o przypadki zachorowań na zaćmę w najbliższej rodzinie. W czasie wywiadu będzie trzeba wypełnić przygotowaną wcześniej ankietę medyczną. Ta część wizyty zajmuje zwykle 15 – 20 minut. Jeśli chory ma ze sobą wyniki dotychczasowych badań, może je teraz pokazać.

Badania okulistyczne
Po zakończeniu wywiadu lejkarz przystępuje do wykonania podstawowych badań okulistycznych. Należą do nich między innymi:
• badanie ostrości wzroku w pełnym zakresie – do bliży i do dali,
• badanie w lampie szczelinowej – dokładna ocena przedniego i tylnego odcinka oka,
• pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego (tonometria) – prawidłowa wartość ciśnienia w zdrowym oku wynosi około 10 – 21 mmHg,
• topografia rogówki – przygotowanie precyzyjnej mapy rogówki, na której widoczne są ewentualne nieprawidłowości na jej powierzchni,
• biometria optyczna – pomiar długości osiowej gałki ocznej oraz ocena odległości pomiędzy poszczególnymi elementami oka,
• pomiar gęstości komórek śródbłonka – szybkie, bezbolesne i bezinwazyjne badanie wykonywane pod mikroskopem spekularnym; na jego podstawie można ustalić dokładną gęstość, kształt, ilość i rozmiar komórek śródbłonka,
• OCT (optyczna koherentna tomografia dna oka) – pozwala na uzyskanie przekrojowego obrazu tkanek oka; badanie wykonywane jest po uprzednim rozszerzeniu źrenicy (aplikuje się specjalne krople).

Wybór rodzaju implantu wewnątrzgałkowego
Na koniec wizyty lekarz ustala wraz z pacjentem rodzaj implantu, który zostanie wszczepiony w miejsce usuniętej soczewki naturalnej. Wykonując zabieg w prywatnej klinice możemy zdecydować się na znacznie nowocześniejsze wszczepy niż decydując się na usunięcie zaćmy z refundacją od NFZ. Oprócz standardowych soczewek jednoogniskowych pacjent może skorzystać z soczewek torycznych, wieloogniskowych, asferycznych, z filtrem UV, z filtrem światła niebieskiego lub refrakcyjno-dyfrakcyjnych.

Konsultacja z anestezjologiem
Zanim pacjent zostanie zakwalifikowany do zabiegu usunięcia zaćmy konieczna jest także kontrola anestezjologiczna. Przed konsultacją z anestezjologiem warto wykonać badania krwi (morfologię, oznaczenie grupy) i EKG.